Nikt nie podaje w wątpliwość potrzeby utworzenia wspólnej polityki energetycznej w obrębie struktur Unii Europejskiej. Sam fakt, że po Drugiej Wojnie Światowej jedną z fundamentalnych przyczyn powstania Wspólnoty było połączenie sił i surowców energetycznych przez sześć państw europejskich świadczy o tym, że kwestia energii jest nieodłącznym elementem stosunków międzynarodowych. Tym bardziej zastanawiające jest, że do tej pory nie zostało wypracowane porozumienie bądź wspólna strategia państw Unii Europejskiej, które miałyby charakter prawny i które tworzyłyby zintegrowany rynek energetyczny zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz Wspólnoty.

 

 

W ostatnich miesiącach temat polityki energetycznej znów powrócił na pierwsze strony gazet, a to za sprawą uzgodnień na temat pakietu klimatycznego, a także ponownego kryzysu gazowego na linii Moskwa- Kijów. Jednak problem stworzenia wspólnej polityki energetycznej dla UE jest kwestią nieustającą, która zwłaszcza w ostatnich latach bardzo się nasiliła i wymaga konkretnych decyzji i rozwiązań.

 

 

W 2006 roku Komisja Europejska opublikowała Zieloną Księgę na temat "zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii". Dokument traktuje zarówno o wewnętrznych jak i zewnętrznych aspektach europejskiej polityki energetycznej, takich jak zwiększanie efektywności wykorzystania energii na rynku wewnętrznym czy kreowania wspólnych stanowisk na forum międzynarodowym. Wszystkie działania przedstawione w tym dokumencie mają na celu zapewnienie wspólnego bezpieczeństwa energetycznego.

 

 

Jeżeli chodzi o działania na rynku wewnętrznym potrzebna jest pogłębiona integracja oparta o wspólne normy i regulacje legislacyjne. Do stworzenia wspólnego rynku potrzebne jest zaufanie i solidarność. Unia Europejska powinna finansowo wspierać projekty takie jak tworzenie interkonektorów gazowych na wypadek kolejnych kryzysów energetycznych i wstrzymywania dostaw. Te problemy generują określony kierunek postępowania na arenie międzynarodowej wobec dostawców surowców energetycznych, krajów tranzytowych i innych podmiotów gospodarczych mających wpływ na procesy energetyczne. Przede wszystkim niezbędna jest dywersyfikacja obszarów dostaw nośników energii dla Europy, bo tylko w ten sposób możemy skutecznie zapewnić bezpieczeństwo energetyczne. Odpowiedzią na te problemy jest bez wątpienia projekt Nabucco, którego powstanie pozwoliłoby Europie nie tylko na korzystanie z nowej linii dostaw, ale także na połączenie z nowymi złożami.

 

Wydarzenie z ostatniego miesiąca pokazuje, że rzekomo lokalny kryzys gazowy staje się realnym zagrożeniem dla wielu państw Unii Europejskiej. Koncern gazowy Gazprom nie chce bądź nie potrafi unormować swoich stosunków biznesowych z państwami, przez które przesyła gaz do Europy. Wynikiem tego są kryzysy, które raz na jakiś czas paraliżują odbiorców niezwiązanych bezpośrednio z konfliktami, ale uzależnionych od rosyjskiego gazu.

 

 

------------------------------

Adam Bielan zajmuje obecnie stanowisko Wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego.

 

Od początku swojej publicznej działalności Adam Bielan aktywnie uczestniczył w polskiej polityce zagranicznej. Już jako student był wiceprzewodniczącym największej konserwatywnej organizacji młodzieżowej w Europie - European Democrat Students.
W późniejszym okresie, jako poseł na Sejm RP pracował w Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Europejskiej. Obecnie, rzecznik Prawa i Sprawiedliwości, Adam Bielan jest także strategiem wyborczym tej partii.

 

W maju 2003 roku Adam Bielan został polskim obserwatorem w Parlamencie Europejskim z ramienia Prawa i Sprawiedliwości.

 

 

Jako Wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego poseł Bielan jest odpowiedzialny za stosunki PE z państwami Europy Wschodniej i Azji Środkowej (Federacja Rosyjska, Ukraina, Mołdawia, Gruzja, Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgistan, Tadżykistan, Mongolia, Turkmenistan) oraz za wielostronne, międzyparlamentarne stosunki w zakresie bezpieczeństwa i obrony (WEU, NATO, OSCE).

 

Będąc także wiceprzewodniczącym grupy politycznej Unia na rzecz Europy Narodów i przewodniczącym Polskiej Delegacji w grupie UEN, działalność Adama Bielana na forum Parlamentu koncentruje się głównie na aktywności w Komisji Spraw Zagranicznych oraz Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE.